غدیر یکی گوید سراپا عیب دارم                                        یکی گوید زبان از غیب دارم              نمی دانم که هستم هرچه هستم                       قلم چون تیغ می رقصد به دستمنه دِئبـِل نه فَرَزدَق نه کُمِیتَم                                         ولیکن خاک پای اهل بیتمالا ساقی مستان ولایت                                               بهار بی زمستان ولایتاز آن جامی که دادی کربلا ر                                       بنوشان این خراب مبتلا رچنان مستم کن از یکتا پرستی                               که از آهم بسوزد ملک هستیهزاران راز را در من نهفتی                                    ولی در گوش من اینگونه گفتیزاحمد تا احد یک میم فرق است                         جهانی اندرین یک میم غرق استیقینا میم احمد میم مستیست              ادامه مطلب

عید غدیر، عید همه ی مسلمانان و شیعیان بر همگان مبارک.

ابوطالب پدر امام على(ع) در ميان قريش بسيار بزرگ و محترم بود، او در تربيت فرزندان خود دقت و تلاش زيادی نموده و از ابتدا آنها را با تقوى و با فضيلت تربيت میكرد و از كودكى فنون اسبسوارى و رزم و تيراندازى را به رسم عرب به آنها تعليم میداد.پيغمبر اكرم(ص) در كودكى از داشتن پدر محروم شده بودند، ايشان در ابتدا تحت كفالت جد خود عبدالمطلب قرار گرفته بود و پس از فوت عبدالمطلب فرزندش ابوطالب، برادرزاده خود را در دامن پر عطوفت خود بزرگ نمود. همچنين فاطمه بنت اسد، مادر على(ع) و همسر ابوطالب نيز براى نبى اكرم صلى الله عليه و آله و سلم مانند مادرى مهربان دلسوادامه مطلب

بنا به نوشته مورخين، امام على(ع) در روز جمعه 13 رجب سال سى ام عام الفيل و در خانهی خدا متولد شدند.پدر آن حضرت ابوطالب فرزند عبدالمطلب بن هاشم بن عبد مناف (عموی پيامبر(ص)) و مادرش هم فاطمه دختر اسد بن هاشم بود. بنابراين امام على(ع) از هر دو طرف هاشمى نسب است.مادر اين حضرت، خداپرست بوده و با دين حنيف ابراهيم زندگى میكرد و پيوسته به درگاه خدا مناجات كرده و تقاضا مینمود كه وضع اين حمل را بر او آسان گرداند.فاطمه بنت اسد، مادر امير المؤمنين(ع)، در حالي كه هنگام تولد فرزندش فرا رسيده بود به زيارت خانهی خدا رفت و گفت:"خدايا من به تو و به آن چه از رسولان وادامه مطلب

رخداد غدير در ذىالحجه سال دهم هجرى، تنها يك حادثه تاريخى نيست؛
غدير، تنها نام يك سرزمين نيست، يك تفكر است؛
نشانهاى است از تداوم خط نبوت؛
چشمهاى است كه تا پايان هستى مىجوشد؛
غدير، روز اكمال دين، اتمام نعمت و موجب خشنودى خداست؛
روز بزرگ، روز گشايش و روز تكامل است؛
غدير، نه تاريخ است، نه جغرافيا و نه روايت، بلكه ولايت است؛
پيشوند غدير، رسالت است و پسوند آن، ولايت و امامت.

پیام غدیر

داستان غدیر از عظمت و ضرورت ولایت و ریشهای بدون این مسئله خبر میدهد. رسول صلیاللهعلیهوآله در آن هنگام و در زیر آن آفتاب سوزان. آن همه جمعیت را برای چه نگه میدارد و چه پیامی برایشان دارد.
این پیام اساسیترین پیام دین او بود و به راستی رسول صلیاللهعلیهوآله بر عظمت و ضرورت آن واقف بود، که مردم را در آن گرمای سوزان نگه داشت و رسالت آسمانی خویش را به مسلمانان ابلاغ فرمود.